شخصیت روان رنجوری یا Neurotic

شخصیت روان رنجوری یا Neurotic

شخصیت روان رنجوری یا Neurotic

بسیاری از افراد هر از گاهی احساس اضطراب می کنند. هر فردی ممکن است به علت مصاحبه شغلی که قرار است هفته ی آینده در آن شرکت کند و یا قسطی که آخر ماه باید پرداخت کند یا به خاطر دیر رسیدن فرزند کوچکش به خانه دچار دلشوره و نگرانی گردد. این یک بخش کاملاً عادی از وجود انسان است.
اما اگر نگرانی شدید شما از بین نرود ، چه می کنید؟ افکار منفی یا وسواسی می توانند ذهن شما را به این سمت سوق دهند که رسیدگی و کنترل شرایط روزمره برای شما دشوار و غیر ممکن است. این شخصیت، روان رنجوری یا رفتار نوروتیک نامیده می شود. این می تواند – اما نه همیشه – ناشی از یک بیماری روانی باشد.
تاریخچه نوروتیک
عصبی بودن بدان معنی است که شما تحت تأثیر “نُروز” قرار گرفته اید، کلمه ای که از سال های ۱۷۰۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته است تا واکنش های ذهنی، عاطفی یا جسمی نسبت به محرک های بیرونی یا درونی را نشان دهد که بسیار شدید و غیرمنطقی هستند. در ریشه خود، یک رفتار نوروتیک یک اقدام خودکار و ناخودآگاه برای مدیریت اضطراب های عمیق است.
در سال ۱۹۸۰ انجمن روانپزشکان آمریکا اصطلاح “نُروز” را از دفترچه راهنمای تشخیص خود به عنوان بخشی از تجدید نظر برای استاندارد سازی معیارهای بیماری های روانی حذف کرد. امروزه، روان رنجوری یک وضعیت روانی مستقل نیست. درعوض، پزشکان بیشتر اوقات علائم آن را در همان دسته اختلالات اضطرابی قرار می دهند. به عبارت دیگر، آنچه قبلاً به آن “نروز” گفته می شد، اکنون در زیر چتر اضطراب قرار گرفته است.
مرزی که رفتار نوروتیک را از حالت طبیعی مجزا می کند شدت آن است. افکار و رفتارهای نوروتیک چنان افراطی می باشند که باعث اختلال در زندگی شخصی، حرفه ای و عاشقانه فرد می شوند. علاوه بر این، بعد از مدتی فرد حتی به مشکلات بسیار کوچک نیز همین رفتار نوروتیک شدید و از قبل آماده شده را نشان می دهد.
شخصیت یا مشکل روانی؟
بعضی اوقات رفتارهای نوروتیک به وجود می آید زیرا شما به معنای واقعی کلمه شخصیتی عصبی دارید. که همانطور که گفته شد به آن نوروتیسیزم هم می گویند. رفتار نوروتیک یک نوع شخصیت است، نه یک مشکل پزشکی قابل تشخیص. کارشناسان آن را یکی از “پنج ویژگی بزرگ شخصیتی” می نامند (بقیه عبارتند از برونگرایی، توافق، وجدان مدار بودن و آغوش باز نسبت به تجربه های جدید) مجموعه ای از خصوصیات مشترکی که اغلب در افراد سراسر جهان یافت می شود.
شخصیت عصبی یا نوروتیک در برابر استرس ها دارای تحمل کمی است. او موقعیت های روزمره را بسیار بدتر از واقعیت ها می بیند، و سپس خود را مقصر بدبینی و منفی بودن خود می داند. ممکن است مدام دچار احساساتی مثل تحریک شدگی، خشم، غم، گناهکار بودن، نگرانی، تخاصم و آسیب پذیری گردد.
رفتارهای عصبی همچنین می تواند ناشی از عدم وجود سلامت روانی باشد. یک شخصیت عصبی ممکن است فرد را مستعد ابتلا به یک سری اختلالات روانشناختی کند. از جمله: اختلال اضطراب عمومی، افسردگی، وسواس فکری، هراس اجتماعی، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال هراس و پَنیک و اختلال شخصیت جامعه ستیزی.
محققان معتقدند بین شخصیت عصبی و ژن های انسان ارتباط وجود دارد که می تواند راه را برای درمان های جدید اضطراب یا افسردگی هموار کند. گرچه هنوز این فرضیه نیاز به مطالعه و تحقیقات گسترده بیشتری دارد.
اضطراب مضر است یا مفید؟
افرادی که شخصیت های عصبی دارند بیشتر به سیگار کشیدن، سوء استفاده از الکل و سایر مواد مخدر، اختلالات تغذیه ای، عدم حمایت اجتماعی و طلاق دچار می شوند. در عین حال، یک دوز سالم از اضطراب و تحریکات نوروتیک می تواند مفید باشد. شخصی که دارای شخصیت متعادلی است، ممکن است در مورد مهلت انجام پروژه ای در کارش، احساس نگرانی کند و آن را به عنوان فرصتی برای کسب ارتقاء یا ارتباط بهتر با همکارانش تلقی کرده و برای آن تلاش کند، یا نگرانی در مورد سلامتی می تواند انگیزه فرد را برای خوب غذا خوردن و ورزش کردن تقویت کند.
درمان
اگر اضطراب و استرس خود را کنترل کنید، ممکن است به مهار رفتارهای نوروتیک شما کمک کند. اگر اضطراب شما خفیف و مختصر باشد ممکن است خود درمانی نتیجه بخش باشد کارشناسان توصیه می کنند که:
هر روز ورزش کنید. ۳۰ دقیقه بهترین حالت است، اما حتی یک پیاده روی ۱۵ دقیقه ای می تواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید.
با دیگران مطرح کنید. به خانواده و دوستان بگویید چه چیزی باعث اضطراب شما شده و به آنها بگویید که چگونه می توانند کمک کنند.
به اندازه کافی بخوابید. کمبود خواب می تواند اضطراب و استرس را بدتر کند. هر شب حداقل ۶ ساعت بخوابید.
الکل و کافئین را قطع کنید. این دو ماده می توانند اضطراب را بدتر کنند. سعی کنید به جای آن ها آب بنوشید.
وعده های غذایی متعادل بخورید. وعده های غذایی سالم و میان وعده ها انرژی شما را تقویت می کنند. حتماً هر ۳ وعده غذایی صبحانه، ناهار و شام را میل کنید.
افکار خود را تغییر دهید. همیشه آسان نیست، اما سعی کنید افکار منفی را جایگزین افکار مثبت کنید. از خود بپرسید: آیا چیزی که من درباره آن نگران هستم به همان اندازه بد است که من فکر می کنم؟
بنویسید. آنچه برای شما اضطراب ایجاد می کند را دنبال کنید و بررسی کنید از چه روش ها و چه مواقعی این اضطراب در شما ایجاد می شود. همچنین قبل از مواجهه دوباره برای دفعات بعدی که قرار است در معرض آن موارد استرس زا قرار بگیرید، خودتان را آماده کرده و روش های بهتری را برای اداره کردن اضطرابتان انتخاب کنید.
اگر این اقدامات کمکی نکردند و یا اگر احساس می کنید اضطراب زندگی شما را مختل می کند، حتماً موضوع را با پزشک خود مطرح کنید.

گردآوری : فروزان عرفان – روانشناس بالینی

برای مشاهده و دانلود نسخه کامل ماهنامه کلیک کنید.

طراحی سایت

Powered by keepvid themefull earn money